เมื่อเธอเห็นความจริง... เธอก็จากไปโดยไม่แยแส
UpdatingEnglishUpdated
Not yet available
Summary
ฉันเอาของขวัญวันพ่อไปให้พ่อ แต่กลับพบว่าพ่อแอบซ่อน “เด็กคนหนึ่ง” ไว้ในห้องทำงาน
ฉันรีบเอาเรื่องนี้ไปบอกแม่
แม่ถามอย่างครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อว่า “เด็กคนนั้นอายุเท่าไหร่ลูก”
ฉันคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วตอบจริงจัง “น่าจะพอๆ กับพ่อค่ะ”
แม่หัวเราะจนตัวงอ “พ่อจะมีลูกโตขนาดนั้นได้ยังไง”
แต่พ่อเรียกเธอว่า “หนูน้อย” ชัดๆ
พ่อพูดว่า “โอ้โฮ วันนี้หนูน้อยกินข้าวในชามเด็กหมดเลย เก่งมาก”
“อยากกินเค้กร้านไหนครับหนูน้อย เดี๋ยวพ่อทำงานเสร็จแล้วซื้อให้ ดีไหม”
พ่อเรียกฉันว่าหนูน้อยแค่คนเดียว และชามเด็กใบนั้นก็เป็นของฉัน
เพราะฉะนั้น คนคนนั้นต้องเป็นลูกสาวอีกคนของพ่อแน่ๆ
แต่แม่ไม่เชื่อฉัน
