เกียรติของผู้ใหญ่ คือการจากลาอย่างสง่างาม

Summary

เมื่อรู้ว่าเพื่อนซี้สิบปีเป็นเมียน้อย ฉันกับเขาจึงไปเซ็นใบหย่ากันที่สำนักงานเขต

วันที่ 3 ของช่วงเวลาทำใจ

ฉันยังคงแต่งหน้าสวยเป๊ะไปทำงานที่แกลเลอรีศิลปะเหมือนเช่นเคย

ราวกับว่าเพื่อนรักสิบปีไม่เคยกลายเป็นเมียน้อย ราวกับว่าชีวิตแต่งงานไม่เคยพังทลาย

พอกลับถึงบ้าน ฉันก็ถ่ายรูปและจดรายการทรัพย์สินในบ้านส่งให้ทนายความ

โดยแยกแยะหนี้สินของเขาและของขวัญที่ยัยนั่นเคยให้ฉันทีละชิ้นๆ

ในวงเพื่อน มีคนหนึ่งพูดตะกุกตะกัก “เธอกับเขา… แล้วก็ยัยนั่น… พวกเธอสามคน…”

ฉันวางแก้วกาแฟลง ยิ้มอย่างเหมาะสม “จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ แยกทางกันด้วยดี

ต่างคนต่างไปใช้ชีวิตสงบๆ ของตัวเอง”